Zdjęcie: dobra pogoda jest najczęściej szansą dla piratów / Leo Walotek-Scheidegger

Inna organizacja zajmująca się intensywnie tym tematem, Oceans Beyond Piracy, szacuje szkody dla światowej gospodarki nawet na 12 miliardów dolarów rocznie.
Biorąc pod uwagę eksplodujące ceny paliwa, prywatna ochrona statków na terenach zagrożonych piractwem jest wciąż najlepszym, najtańszym i - jak sama nazwa wskazuje - najbezpieczniejszym rozwiązaniem.
Należy dodać, że wyżej wymienione koszta dotyczą tylko szkód wyrządzonych przez piratów operujących z Somalii. Ekspertyzy nie uwzględniają aktów piractwa u zachodnich wybrzeży Afryki, północnowschodnich Brazylii lub w innych regionach, gdzie piractwo w ostatnich latach na powrót zaczyna rzucać cień na morza.

Zdjęcie: Dyrektor warszawskiego Biura Infrastruktury, Leszek Drogosz, w tunelu pod Wisłą / Leo Walotek-Scheidegger

Sam tunel wybudowano między innymi przy wykorzystaniu niemieckiego know-how inżynieryjnego. Maszyna wiercąca tunel, tzw. TBM - tunnel boring machine - należy do niemieckiej firmy  Herrenknecht AG. Specjalne płyty, odpowiedzialne zarówno za stabilność konstrukcji jak i jej szczelność, zostały zaprojektowane w Niemczech a wykonano je w Poznaniu. Gigantyczna “wiertarka” pozostanie jeszcze jakiś czas w Warszawie. Będzie drążyć tunele pod warszawskie metro.
Oczyszczalnia “Czajka”, jak i tunel, ukazują w fantastyczny sposób, jak owocna może być współpraca zarówno w ramach Unii Europejskiej jak i wśród krajów nadbałtyckich. Projekt, który z dnia na dzień przybiera coraz realniejsze kształty nie jest jedynie zasługą Polaków i Niemców. Stoi za nim zarówno długa i cierpliwa agitacja Finów z John Nurminen Foundation, jak i energiczne ale i pełne przekonania działania obecnego dyrektora Biura Infrastruktury, Leszka Drogosza. To jego rzetelnej argumentacji w rozmowach z Hanną Gronkiewicz-Waltz dzisiejsza oczyszczalnia zawdzięcza nowoczesną spalarnię odpadów, które na koniec otrzymuje się przy oczyszczaniu ścieków. Z kolei celem Fundacji Nurminena od roku jej powstania - 1992 - jest praca na rzecz ratowania Bałtyku. Teraz Bałtyk i Wisła staną się czystsze: dzisiaj swój wkład ma w tym również stolica Polski.

Zdjęcie: Warszawska oczyszczalnia ścieków "Czajka", jedna z najnowocześniejszych w Europie / Leo Walotek-Scheidegger

Przy tej okazji chciałbym życzyć wszystkim moim przyjaciołom, partnerom biznesowym, wydawnictwom, redakcjom oraz naturalnie moim szanownym czytelnikom i czytelniczkom - na lądzie i na morzu - radosnych świąt i szczęśliwego nowego roku 2011!

Merry Christmas and a Happy New Year - Hyvää joulua ja onnellista uutta vuotta - Kamgan Ukudigaa - З Новым годам - E güeti Wïnâchte un e gleckichs Nej Johr - Glædelig jul og godt nytår - ᖁᕕᐊᓱᒡᕕᒻᒥ ᖁᕕᐊᓱᒋᑦ/ ᖁᕕᐊᓱᕝᕕᓯᐅᑦᓯᐊᕆᑦ ᐊᒻᒪ ᕿᑎᙳᒪᕆᒃ - Schöni Wienachte und e guets neus Jahr - Καλά Χριστούγεννα! - 明けましておめでとうございます - Joyeux Noël et bonne année - Feliz Natal e próspero ano novo - Rõõmsaid Jõulupühi - Gledhilig jól - 즐거운 성탄절 보내시고 새해 복 많이 받으세요 - God jol og godt nyttår - Geseende Kerfees - Glæd Geol and Gesælig Niw Gear - A Blythe Yule an a Guid Hogmanay - ᑯᕕᐊᓇᒃ ᐃᓄᕕᐊ - Maligayang pasko at manigong bagong taon - Wesołych świąt i szczęśliwego Nowego Roku - God jul och gott nytt år - สุขสันต์วันคริสต์มาส และสวัสดีปีใหม่ - Yeni yılınızı kutlar, sağlık ve başarılar dileriz - Veselé vánoce a šťastný nový rok

wish you
Leo

Click the picture please or this link!

Zdjęcie: Helikopter amerykańskiej straży przybrzeżnej zbliża się podczas sztormu stulecia do jachtu Satori, 75 mil morskichna południe od Nantucket Island, 1991 / USCG

W jaki sposób powstają fenomenty tego typu? Ich siłą napędową są tzw. jetstreams zwane po polsku prądami strumieniowymi. Są to wąskie strumienie przenoszące z prędkością przynajmniej 100km/h olbrzymie masy powietrza pomiędzy górną częścią troposfery a dolną stratosfery. Jetstreamy wieją zawsze z zachodu na wschód. Huragany, fronty chłodne, jak również tropikalne strefy konwergencji w pewnym momencie swojego rozwoju są “porywane” przez prądy strumieniowe i pędzone przez nie na wschód. Cechą typową dla jetsreamów jest to, że nie wieją ze stałą siła, lecz zachowują się podobnie do pracującego pod ciśnieniem węża strażackiego, który wyrwie się strażakom z rąk: zaczynają się wściekle wić. Zachowania tego tego typu potrafią doprowadzić do powstania huraganów wielkości całego kontynentu. Nad Północnym Atlantykiem fenomeny tej wielkości powstają nad Arktyką. Są to potężne fronty chłodne zwane antycyklonami, ponieważ tworzące je warstwy zimnego powietrza kręcą się od wewnątrz przeciwlegle do ruchu wskazówek zegara. Na ich frontalnej flance powstają systemy niskiego ciśnienia, które czasem potrafią przerodzić się w huragan. Kiedy dokładnie i dzięki czemu ruch mas powietrza może przeobrazić się niszczycielski żywioł, co dokładnie stanowi zapalnik powodujący jego nieodwracalne powstanie, na ten temat naukowcy spierają się po dziś dzień. Człowiek na obecnym poziomie swojej wiedzy nie jest w stanie dać na te pytanie jednoznacznej odpowiedzi. Pewnym jest, że huragany powstają w miejscach, gdzie prądy strumieniowe natrafiają na subtropikalne masy powietrza. W Ameryce Północnej do takich regionów zalicza się okolicę Wielkich Jezior, Prąd Zatokowy - Golfsztrom - przed Cape Hatters oraz południowe Appalachy.
Ponieważ powietrze wokół tych huraganów kręci się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara nadciągają one zawsze z północnego-wschodu. Właśnie dlatego nadano im nazwę Nor’ easters. Z jaką siłą te niszczycielskie twory pogodowe zabierają się za swoje żniwo uwidacznia ich potoczna nazwa, jaką posługują się amerykańscy meteorolodzy: the bombs, bomby.
Pod koniec roku 1991 pogoda załamała się wprost w fatalny sposób. Boje meteorologiczne, które Amerykanie i Kanadyjczycy utrzymują dla celów naukowych rozstawione pomiędzy Bostonem a Grand Banks, przekazywały w dniu rozpoczęcia orkanu informacje najpierw o doskonałej pogodzie dla żeglarzy, a godzinę później powstanie 7-11 metrowych fal i wiatru o sile około 80 węzłów (to w przybliżeniu 140,16 km/h).
Podczas sztormu stulecia zginęło 13 osób. Jednym z tych, którym się udało, był - pisałem o tym na łamach “Naszego Morza” - niemiecki kapitan Emil Feith, który znajdował się na mostku dowodzonej przez siebie “Svea Pacific”.
Rybacy z kutra “Andrea Gail” - pokazani w “Gniewie Oceanu” - należeli do zaginionych. Tak książka Jungera, jak i film Petersena opowiadają również epizod jachtu “Satori”, którego załoga uratowana została przez amerykańską straż przybrzeżną, US Coast Guard. Skiper jachtu, Ray Leonard, nie odegrał przy tym specjalnie bohaterskiej roli (w filmie jacht nosi nazwę “Mistral”). Leonard do dzisiaj zaprzecza temu, że jego rola została pokazana zgodnie z prawdą. Straży przybrzeżnej zarzuca zmuszenie go do opuszczenia swego jachtu (który z lekkimi uszkodzeniami został później odnaleziony). Wygląda jednak na to, że żeglarz zapomniał - co potwierdziły dwie kobiety żeglujące wtedy z nim na jachcie - że podczas sztormu zaczął pić dla uspokojenia alkohol, a następnie wpadł w stan apatii. Obydwie kobiety, zdając sobie sprawę, że nie podołają w dwójkę tak potężnemu sztormowi zdecydowały się na wezwanie pomocy. Leonard swoją postawą potwierdza, że po fakcie - będąc przy życiu i na suchym lądzie - zawsze ma się ostatnie, jedynie słuszne zdanie. Nie da się jednak ukryć, że bez amerykańskiej straży przybrzeżnej liczba zaginionych byłaby wyższa.
Szkody, których dokonał szturm oszacowano na około 200 milionów dollarów.
4mare wspomina dzisiaj nie tylko tych, którzy zostali wtedy na morzu, ale również tych, którzy zaryzykowali własnym życiem, by nieść pomoc innym. W dniach 28.10-1-11.1991 były to głównie załoga kutra US Coast Guard “Tamaroa”,  oraz załogi dwóch śmigłowców ratunkowych . Jedna z maszyn musiała przymusowo wodować podczas sztormu, so spowodowało śmierć jednego z pilotów.

Fregata zabiera ze sobą dwa śmigłowce typu Sea Lynx MK88A. Wchodzą one w skład 3 Dywizjonu Morskiego “Graf Zeppelin”, który stacjonuje w Nordholz. Miałem okazję odwiedzić tą jednostkę w zeszłym roku. Wysyła ona regularnie na potrzeby Atalanty samoloty zwiadowcze Lockheed P-3 Orion.
Na pokładzie okrętu znajduje się również odzdział specjalny, tzw. Mobile Protection Element (MPE). Jego zadaniem jest ochrona fregaty przez zagrożeniem z bliska - np. przez speedbooty - jak i kontrola podejrzanych łodzi i statków na wodach wokół Somalii.

Zdjęcie: F 217 BAYERN całą naprzód! / Marine, PIZ Marine

Zdjęcie: Tak będą wyglądały: design obydwu nowych zamówień / Maersk Drilling

Obydwie jednostki będą liczyły 228 metrów długości, a ich design nie będzie odbiegał od zamówionych przez Maersk w kwietniu tego roku dwóch innych statków wiertniczych. Wstystkie jednostki mają operować do głębokościach 3.650 m i nawiercać szyby do 12.200 m. 230 osób znajdzie na dwóch ostatnich pracę, będzie to zarówno załoga, jak i zespół inżynieryjny.